Hejen

Trzeba zdać sobie sprawę z kilku faktów, aby przestać się oszukiwać. Bo odnoszę wrażenie, że część z nas wciąż się okłamuje. Szczególnie ta część na stołkach.

Po pierwsze, Inowrocław nie będzie już metropolią i tętniącym życiem miastem, choć kolejni prezydenci o tym nas zapewniają. W najlepszym razie możemy stać się tylko takim Włocławkiem, który wygląda bardziej na sieć hurtowni i firm, niż na miasto. Poza tym, ludzie, przede wszystkim młodsi, z Inowrocławia uciekają. Nie mogą się wręcz doczekać, aby zacząć studiować i większość z nich kupuje bilet w jedną stronę, zamierzając związać swoje życie z większym miastem. Na dodatek, nie tylko młodsi, ale też inowrocławianie w średnim wieku wyjeżdżają za granicę, aby się dorobić, bo tu się nie da. Wielu z nich o powrocie myśli z niechęcią.

Jest tu jednak zadanie dla tych, którzy w Inowrocławiu podejmują decyzje. Wydaje mi się, że najwyższy czas dać sobie spokój z bajkami o tym, że „będzie lepiej, czynimy starania oraz, że miasto się rozwija”. Bo ludzie widzą, że się nie rozwija i nawet najlepsze techniki PR-owskie już nie zmienią ich oceny.

Co więc mają robić władze? Według mnie, czynić miasto atrakcyjniejszym pod względem zwykłego życia. Nie jest problemem teraz dojeżdżać kilkadziesiąt kilometrów do pracy, więc najważniejszym zdaniem jest zatrzymać w Inowrocławiu ludzi. Jeśli będzie tu spokojnie na ulicach, będzie wybór fajnych lokali i knajp, a w okolicach będzie kilka miejsc, gdzie można wyskoczyć „na naturę”, miasto może stać się taką dużą sypialnią, a ci, którzy nie mają teraz po co tu wracać, zaczną zdawać sobie sprawę z tego, że jednak wiele tracą, że tu mają znajomych, wspomnienia, sentymenty. Więc po co wracać tu raz na pół roku, skoro można tu być codziennie?